საქართველოს პირველ პრეზიდენტს, რომელიც (შესაძლოა პრესკლუბელი ფიქრია ჩიხრაძის რჩევით) არც უხსენებია დღევანდელს – გიორგი მარგველაშვილს, იგონებს 80 – 90 – იანი წლების საქართველოს ეროვნულ -გამათავისუფლებელი მოძრაობის ახალგაზრდა სახე და შემდგომში ნაცონალური მოძრაობის წევრი ეკა ხერხეულიძე
,, ამერიკის სენატში ზვიად გამსახურდიას სიტყვით გამოსვლა მზადდებოდა. მანამდე იქ უსმენდნენ ჰაველს,მანდელას,ვალენსას.ეს ისტორიული შესაძლებლობა, თავისთავად ,მნიშვნელოვანი განაცხადი იქნებოდა ჩვენისთანა პატარა ქვეყნისთვის, რომ არა ერთი ფაქტი-ვიზიტის მომზადებამდე საქართველო საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაშია . მოსკოვი მუდმივად მიუთითებს ურჩ გამსახურდიას დაიცვას საბჭოთა კონსტიტუცია.
გამსახურდია ეძებს დასავლეთთან კავშირებს და ცდილობს საკუთარი ქვეყნის ინტერესების დაცვას. კრემლი ამზადებს ახალ სამოკავშირეო ხელშეკრულებას და ამერიკაც იმედის თვალით უყურებს საბჭოთა კავშირის გარდაქმნას.
სწორედ,ამ დროს,გამსახურდია ითხოვს ბუშთან პირისპირ შეხვედრას,რაც თავისთავად,არ იყო მარტივი ამოცანა.ერთის მხრივ,ბუშს უნდა შეენარჩუნებინა გორბაჩოვთან ახლადმიღწეული ზავი და,მეორეს მხრივ,საბჭოთა კავშირიში შემავალი ქვეყნის ერთ-ერთ ლიდერს უნდა შეხვედროდა. ამ სირთულის დასაძლევად,პირადი ურთიერთობის გათვალისწინებით.გამსახურდია სამთავრობო დელეგაციას აგზავნის რეიგანტან და თხოვს დახმარებას.მიუხედავად იმისა,რომ რეიგანი მოსკოვში ვიზიტის დროს, მისივე თხოვნით ხვდებოდა ქართველ დისიდენტს, ამ შემთხვევაში, პასუხი ასეთი გახლდათ – გორბაჩოვი კარგი ადამიანია, ნუ შეეწინააღმდეგებით.
წინააღმდეგობა კი იყო დამოუკიდებლობის გამოცხადებაზე უარი და ახალ სამოკავშირეო ხელშეკრულებაზე ხელის მოწერა.
გამსახურდიამ დამოუკიდებლობის გამოცხადება არჩია.
მერე მოხდა ის,რაც მოხდა-ქართველი ხალხის ნების საწინააღმდეგოდ, ქვეყანა სნგ-ში შეიყვანეს და ეს კაცი ტყეში მკვდარი იპოვეს.
26 მაისი ზვიად გამსახურდიას პრეზიდენტად არჩევის დღეა.'' – წერს ეკა ხერხეულიძე და პოსტსკრპტუმში დასძენს:
,,არაფერი თავისით არც შენდება და არც ინგრევა. ორივეს დიდი მონდომება და თავდადება სჭირდება.სინდისის საქმეა,ვინ როგორ ხედავს ამ პროცესებს,საკუთარი თავის მონაწილეობის გარეშე. ''