დურუ რურუა
ფოტოები ზუგდიდის ცენტრალურ ქუჩებშია გადაღებული – ისეთებზე, სადაც უამრავი ადამიანი გადაადგილდება, უამრავი კი იმ ბოძების სიახლოვეს ცხოვრობს, რომლებსაც ფოტოებზე ხედავთ და რომლებზეც გვინდა, მოგითხროთ.
რამდენჯერ გადაითხარა ბულვარი, სხვადასხვა ქუჩები, რამდენი ტრაქტორის ძრავი დაქოქა, რამდენი ლიტრი “სალიარი” დაილ… უკაცრავად, დაიხარჯა, რამდენმა ქარმა დაუბერა, მაგრამ ეს ბოძები ისევ ბოძობენ და მადლობა ღმერთს, ჯერჯერობით არ წაქცეულან.
მაგრამ კოკა წყალზე ტყდება და ბოძი კიდევ, ქარში ეცემაო, ძველი ქართული სიბრძნე ამბობს, თუმცა, როგორც ჩანს, მერიის კეთილმოწყობის სამსახურს, სადაც ერთ მუშაზე სამნახევარი ბრიგადირი მოდის, როგორც ჩანს, ძველი ქართული სიბრძნისა არ სჟერა – რას გააწყობ, კაცია და გუნება…
მარცხენა ფოტოზე რომ ბოძია, ლაღიძის ქუჩაზეა და, როგორც სამეგრელოში იტყვიან, “მუდგარენ, ჯგირ ვაულამუ (კარგს არაფერს აპირებს)”… – კაი მთვრალივით ბარბაცებს ყოველი ქარის დროს და მავთულებს იმ ძმაკაცებივით უჭირავს, მთვრალ მეგობარს რომ კისერზე გადაადებინებენ ხელს და სახლისკენ წაყვანას დაუპირებენ…
აი, მეორე, მარჯვენა ფოტოზე კი, უკვე “დაბერებული” ელექტრობოძი დგას, რომელსაც თითქოს, მუხლებმა უღალადა და ჩაიკეცა, მაგრამ არ წაქცეულა… ეს უკვე თამარ მეფის ქუჩაა, ადრინდელ საკონსერვო ქარხანასთან.
იმედია, დროზე მიეხედება ამ პრობლემას, თორემ ურმის გადაბრუნების შემდეგ გზის დანახვა მერე გვიან იქნება, ბატონო მერო…
