,,ამონარილი ავტობიოგრაფიული რომანიდან ,,ლანდებთან ლაციცი''.

,,ამას წინად პროპაგანდაში ვიყავით. აქ სამი კარდინალისა და დიდძალი საზოგადოების წინაშე ლათინურად წარმოსთქვეს სიტყვა. ორატორი არკვევდა ბოსელში მიიღო ღვთისმშობელმა მარიამმა აღმოსავლეთის სამი მეფე თუ სხვაგან სადმე? ამის შემდეგ ლათინური ლექსები წარმოსთქვეს. 30 სემინარიელი გამოვიდა და ყოველმა მათგანმა თავიანთ ენაზე ლექსი სთქვა. მალაბარულ, ეპიროტულ, თურქულ, მოლდავურ, სპარსულ, კოლხურ, ჰებრაულ, არაბულ, სირიულ, კოპტურ, სარაცინულ სომხურ, ბერძნულ, მადაგასკარულ, ისლანდურ, ეგვიპტურ და ეთიოპურ ენებზე. ეს ლექსები ნაციონალური მეტრით იყვნენ დაწერილი. საზოგადოება იცინოდა, ხარხარებდა ამ უცხო ბგერების გამგონე, ასე რომ ეს სპექტაკლი ფარსად გადაიქცა."

ამონარიდი ბიოგრაფიული რომანიდან – ,,გოეტეს ცხოვრების რომანი".

 

 

"მე სულ მგონია, როცა შენს ახლოს არა ვარ, შენ ჭკვიანად იქნები. მე ერთის მხრით, გული მტკივა, რომ შენი ბავშვობა თავდება, მეორეს მხრით მიხარია, რომ შენ სადაცაა, ყველა ჩემ სურვილს გაიგებ და მალე მხარში ამომიდგები. ალბათ შენთვის დამიწერია, თუ მითარგმნია, მე ჰომეროსის სიტყვები: "ზევსს გეფიცები აგელაი, ზევსს და მამაჩემის ტკივილებს." ჩვენ ვცხოვრობთ ძლიერ სერიოზულ დროში და აწი, დროა, შენ სერიოზულად ემზადო, რათა შეძლო, გახდე ქვეყნის ღირსეული შვილი. გზაში მე გადავიკითხე შენი საყვარელი მუსიკოსების ბიოგრაფიები. ყველანი უკვე სიყრმიდანვე ემზადებოდნენ დიდი ამბებისათვის. გახსოვდეს, ეს ცხოვრება მოსაწყენია, თუ ადამიანი არ იწევს რაიმე ზეაღმტაცი ამბებისთვის. ამის გარეშე სხვა ყველაფერი ემსგავსება იმ საცოდავ და უშინაარსო ცხოვრებას, რასაც ეწევიან ხოლმე მცენარეები და ცხოველები. თუნდაც ჩემი გამწარებული ცხოვრებაც რომ აიღო, მე რომ დიდი იდეების მოლაშქრედ არ წარმომედგინა ჩემი თავი, ვეღარ გავუძლებდი იმ ქარიშხლებს, რომელთა გადატანაც ასე თუ ისე შევძელი.''  –  წერილი 16 წლის ზვიად გამსახურდიასადმი.